മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ദംഷ്ട്രങ്ങൾ
അമ്മാളു ചിരിച്ചു. സുന്ദരിയാണവർ വെളുത്ത തൊലിയുള്ളവൾ. അവളുടെ മുഖത്ത് മാഞ്ഞു പോയ യൗവനത്തെ തിരിച്ചു പിടിക്കുവാനുളള ശ്രമങ്ങൾ നടന്നിരുന്നു. പക്ഷെ അപ്പോഴും ആ വരിവൊത്ത പല്ലുകൾ അങ്ങനെ തന്നെയുണ്ടായിരുന്നു. ചുണ്ടുകൾക്കിടയിലൂടെ തെളിവാക്കുന്ന പല്ലുകൾ. വെളുത്ത പല്ലുകൾ തേറ്റപ്പല്ലുകളായിരുന്നു അതിൽ എത്രയോ പേരുടെ ചോര പുരണ്ടിരുന്നു. ചോരയുടെ നിറം കണ്ട് അതിൻറെ ഉടമയുടെ ശരീരനിറം എന്തായിരിക്കുമെന്ന് ഞാൻ ഉറക്കെ ചിന്തിച്ചു. കറുപ്പോ അതോ വെളുപ്പോ? കറുപ്പിലും വെളുപ്പിലും അത് ചുവന്നിരിക്കുന്നു " ഞാൻ കറുത്ത രക്തം പാനം ചെയ്യാറില്ല " അമ്മാളു പറഞ്ഞു " അത് ദുഷിച്ചരക്തം ആണ് ". " അതിന് നിണം ചുവപ്പല്ലേ? " " ആരു പറഞ്ഞു. ചില രക്തം കറുത്തിരിക്കും ചിലത് ചുവന്നും " ദുഷിച്ച രക്തം കറുത്തിരിക്കും അവർ ചിരിച്ചു. എനിക്കതിഷ്ടമല്ല പല്ലുകളിലെ നിണക്കറ അവർക്ക് ബീഭൽസത നൽകി. ചുണ്ടിലെ ചുവപ്പു ചായത്തിനപ്പുറം അമ്മാളുവിൻ്റെ കാമാതുരമായ കണ്ണുകൾ തിളങ്ങി. ചുണ്ടുകളിൽ കടിക്കാൻ എനിക്കിഷ്ടമാണ്. അപ്പോൾ അവ കൂടുതൽ ചുവക്കും. ചെമ്പനീർ പോലെ അവർ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. എൻ്റെ ചുണ്ടുകൾ കടിച്ചു പറിക്കുമോ എന്ന് ഞാൻ...
